En Nueva Tribuna
En tempos de crise e quebranto económico, os criterios de bo
goberno deberían levar aos nosos dirixentes a adoptar as medidas máis extremas
para garantir unha atención sanitaria de
calidade a toda a poboación -sobre todo, aos máis necesitados-, a través
dos servizos públicos. Ademais de mellorar a recaudación cunha fiscalidad
progresiva, os servizos sanitarios deberían reorientarse cara ao maior
protagonismo da Atención Primaria (AP) e a priorización das tarefas de
promoción da saúde e prevención da enfermidade.

O funesto Real Decreto 16/2012 é a principal ferramenta
utilizada polo goberno para este retorno ao pasado. Representa unha auténtica contrarreforma sanitaria que
deixa sen cobertura a amplos colectivos da poboación e que castiga aos
enfermos, aos pobres e aos dependentes con severos copagos, en moitos casos
inasumibles para as economías familiares. A
sanidade deixa de ser un dereito. Estannos expropiando dereitos consolidados: fan caso omiso do principio de "prohibición do retroceso social". Mentres impoñen de forma implacable
esta lei tan cruel, as empresas, en complicidade cos gobernantes, dedícanse a
facer negocio: os gobernos da dereita entregaron a mans privadas hospitais
enteiros, decenas de servizos e actividades sanitarias, os sistemas de
información, a investigación e o control da tecnoloxía.
Todas estas actuacións foron realizadas co maior sixilo,
lonxe da vixilancia dos cidadáns. O PP
ocupou o poder para destruír, desde dentro como os térmites, o Estado de
benestar. Danaron gravemente a sanidade, a educación e os servizos sociais,
desmantelaron o incipiente desenvolvemento da lei de dependencia e laminaron os
dereitos dos traballadores coa infame reforma laboral. Todo iso inducido pola
súa ideoloxía clasista e o seu afán desmedido de favorecer ás empresas afins
para realizar negocios e negocietes a
expensas dos orzamentos públicos. Todo indica que estamos ante unha facción
organizada, que se dedica a saquear as arcas do Estado. E fixérono a
conciencia: xa comezaron a desvalixar o Fondo de Reserva da Seguridade Social.
Si non freamos esta sangría todos os cidadáns perderemos. Os que cheguemos á
idade de xubilación, dentro duns anos, poderiamos estar no desamparo. Hai que
impedir este saqueo infame, que enriquece obscenamente a uns poucos mentres
degrada a vida da maioría da xente.
Acabo de ver este manifiesto, que me parece acertado:http://www.juanirigoyen.es/2015/05/manifiesto-contra-la-precariedad-de-los.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+TransitosIntrusos+%28Transitos+intrusos%29
ResponderEliminarEl punto 3 me parece especialmente relevante porque apunta a algo tristemente necesario: la complicidad de médicos que traicionan su sagrada profesión por interés de negocio o de promoción.