Introdución
do libro “La salud como negocio” (II)
Vicenç
Navarro
Catedrático
de Políticas Públicas, Universidade Pompeu Fabra, e Profesor de Public Policy,
Johns Hopkins University

Esta estratexia
privatizadora responde a un dogma, o
dogma neoliberal (promovido por un gran número de medios de información e
persuasión altamente influenciados, cando non controlados, polos intereses
financeiros da banca), que se reproduce a base de fe, e non de evidencia. En
realidade, cada un dos seus postulados pode ser facilmente destruído pola
evidencia científica existente, mostrada neste volume. Deles, o máis visible é
o da suposta maior eficiencia do sector privado sobre o sector público. O libro
documenta a falsidade deste suposto. En realidade, os entusiastas da
privatización deberían visitar e coñecer mellor o sistema sanitario máis
privado que existe hoxe aos dous lados do Atlántico norte, é dicir, o de EE.UU.
Naquel país, hai case un consenso de que o sistema sanitario é, ademais do máis
caro do mundo, o máis ineficiente, onde o número de intervencións cirúrxicas
innecesarias, por exemplo, é o máis alto do mundo desenvolvido. Pero ademais de
ser enormemente custoso e ineficiente é sumamente impopular. EE.UU. é o país
onde a porcentaxe de insatisfacción do cidadán co sistema sanitario é maior. E
como consecuencia do enorme poder que as compañías que se benefician máis do
sistema privado (como son as compañías de seguros) teñen sobre o Congreso de
EEUU, ningunha reforma pode levarse a cabo.
Este é o resultado de poñer
como motor do sistema sanitario o afán
de lucro. Tal obxectivo entra claramente en conflito coas necesidades da
cidadanía. E a experiencia internacional proba irrefutablemente a certeza deste
principio. Onde o afán de lucro predomina, a calidade da atención médica e a
satisfacción do cidadán diminúen. Dous indicadores mostran o extremo a que esta
situación pode levar a un país. En EE.UU. o 48% de pacientes que están morrendo
declaran estar preocupados por como, eles ou os seus familiares, pagarán as
facturas médicas. O grado de crueldade e inhumanidade deste dato define o
significado da aplicación do principio do afán de lucro.

É interesante subliñar que
as clases podentes, máximas valedoras dos partidos neoliberais, que cren
atendidas as súas necesidades sanitarias a través da medicina privada, non son
conscientes de que en caso de gravidade van ter a necesidade de acudir á
Sanidade pública, á cal as políticas do PP están empobrecendo. O que a Sanidade
pública debería ter é a comodidade e confort que ten a privada, ademais da
calidade da pública. Pero iso require un gasto público moito maior, ao que
ditas clases se opoñen.

No hay comentarios:
Publicar un comentario